kintsugi

kintsugi

Działania/ ludzie


Nigdy nie sądziłam, że zapragnę mieć filiżankę. Zachwycałam się porcelaną cienką, jak powieki, zdobioną w żaglówki, kwiaty, panny. Jednak nigdy filiżanka nie była dla mnie przedmiotem pożądania, do momentu, aż trafiłam na formę filiżanki, ale takiej z duszą, przeszłością, po przejściach, z historią – ukrytą w ceramicznych ściankach.


 

 

Mam niezwykłe szczęście znać osobę, która z pieczołowitością jubilera przywraca do życia przedmioty ceramiczne, które po rozbiciu traciły wartość użytkową i wydawało się,że nic i nikt już wskrzesić ich nie może. Poznajcie Monikę. Monika uprawia sztukę – japońską sztukę KINTSUGI. Jest ceramicznym chirurgiem, w którego dłoniach przedmioty o wartości sentymentalnej ulegają reanimacji i ich serce znowu zaczyna bić. Poniżej wklejam informację z wiki o tym, czym jest KINTSUGI. Zapraszam do obejrzenia zdjęć przedmiotów uratowanych przez Monikę. Pracochłonność metody KINTSUGI, powoduje, że tylko nieliczni ją stosują. Cierpliwość anielska, zręczność. Sztuka przywracania życia. Sztuka ratująca naszą historię.
Jestem w posiadaniu jednej z takich filiżanek, która wyszła z rąk Moniki. Jestem w posiadaniu skarbu.


Kintsugi[1] (jap. 金継ぎ?, dosł. złote łączenie), kintsukuroi (jap. 金繕い?, dosł. naprawiać złotem) (w polskiej literaturze spotyka się też zapis kin-zukuroi) lub yobitsugi − japońska technika i sztuka naprawy potłuczonych wyrobów ceramicznych, polegająca na łączeniu elementów wyrobu laką z dodatkiem sproszkowanych metali szlachetnych, takich jak złoto, srebro lub platyna (rzadziej dodawane były również miedź i brąz).

Efektem końcowym jest odtworzenie zniszczonego przedmiotu i dodatkowe ozdobienie go żyłami szlachetnych metali. Technika kintsugi jest pracochłonna, dlatego też naprawie poddawane są zazwyczaj przedmioty szczególnie ważne lub lubiane przez użytkownika. Ponadto tradycyjnie przypisuje się tak naprawionemu przedmiotowi większą wartość artystyczną, niż posiadał przed zniszczeniem.
Chiński koszyk naprawiony metalowymi zaciskami

Początki stosowania kintsugi sięgają XVI wieku, gdy siogun Yoshimasa Ashikaga stłukł swoją ulubioną chińską miseczkę do herbaty. Gdy miseczka wróciła z naprawy w Chinach skręcona metalowymi obejmami, postanowił zlecić japońskim rzemieślnikom rozwijanie technik naprawy zniszczonej ceramiki, by wyglądała równie dobrze jak przed zniszczeniem.

W pewnym okresie częste było tłuczenie wartościowej ceramiki, aby naprawiać ją techniką kintsugi. Ceramika naprawiana techniką kintsukuroi zajmuje szczególne miejsce w japońskim ceremoniale picia herbaty i ma szczególne znaczenie w czasie herbacianych ceremonii przeprowadzanych późną jesienią.

/tekst: Katarzyna Śmigielska, zdjęcia: Monika Gabryś oraz Katarzyna Śmigielska/